در چنین دور چنان دیده که دیده هرگز

دوش تا روز رسیدم به مراد دل خویش

بر کسی صبح چنین خوش ندمیده هرگز

چشم ما روشن از آنست که رویش دیده

نفس سید ما جان به جهان می بخشد

به از این هیچ هوائی نوزیده هرگز