غم بسی خوردیم از هجران ولی

داد خود از جام می دادیم باز

عقل بود استاد و ما مزدور او

این زمان استاد استادیم باز

از وصال یار دلشادیم باز

بنده سید شدیم از جان و دل

از غلام و خواجه آزادیم باز