منه رخ بر رخش ای جان که تو خاری و رویش گل

به جز نقش خیال او نباشد حاصل فرداش

به دور چشم مست او جهان پرفتنه می بینم

بلا بالا گرفت امروز در عالم از آن بالاش

مکن بیداد با رویش به خار آن روی گل مخراش

به هر نقشی که می بندم خیال نعمهالله است

چه خوش نقشی که می بندد خیالش در نظر نقاش