مکن بیداد با رویش به خار آن روی گل مخراش

به دور چشم مست او جهان پرفتنه می بینم

بلا بالا گرفت امروز در عالم از آن بالاش

منه رخ بر رخش ای جان که تو خاری و رویش گل

به هر نقشی که می بندم خیال نعمهالله است

چه خوش نقشی که می بندد خیالش در نظر نقاش