دلم گنجینه عشقست و خوش گنجی در او پنهان

بود دلشاد جان ما که دلدار است جانانش

بیاور دردی دردش که آن صاف دوای ماست

کسی کو درد دل دارد همان درد است درمانش

چنین گنجی اگر جوئی بود درکنج ویرانش

من ازذوق این سخن گفتم تو هم بشنو به ذوق از من

بیا و قول مستانه روان مستانه می خوانش