گر جفائی کند آن دوست به جان منت دار

بنشین در نظر ما و خدا می بینش

نور چشمست که چشمت ابدا روشن باد

برو ای نور دو چشم و ابدا می بینش

بکش آن جور ولی لطف و وفا می بینش

بنده با سید سرمست حریف است مدام

پادشاهی به کرم یار گدا می بینش