سخن ز وحدت ما گو مگو حدیث خلایق

دوای صاف نخواهیم درد درد بیاور

که جان خسته ما راست درد درد موافق

حضور شاهد غیب است وسرخوشان موحد

امیر بزم جهانیم و شاه ما ساقی است

چه جای لیلی و مجنون چقدر عذرا و وامق

برای دیدن یار است دیده ها همه بینا