از دامن خود دست مدار ای دل شیدا

سروی چو قدت رسته در طرف حدائق

اکنون که چمن رونق گلزار جنان شد

رو باده گلگون طلب و یار موافق

باشد که میسر شودت کشف حقایق

رندی که نهد پا به ره کعبه مقصود

واجب بود اول قدمش ترک علایق