نعمت الله از برای گل به بستان می رود

گر چه باشد بی وفا گل آن ما ، ما آن گل

هر که می خواهد که گل چیند نه اندیشد زخار

دامن گل چیدم و دست من و دامان گل

گر نه گل چیند چه کار آید سرابستان گل