گر جهانی به غم گرفتارند

یاد می گیر و می نویسش هم

نفسش جان به عالمی بخشد

هر که با جام می بود همدم

دل شادان ما بود بی غم

اسم اعظم مرا چو خرم کرد

نخورم غم ز صاحب اعظم