ما چنین تشنه ولی در غرق آب افتاده ایم

در به دست زلف او دادیم و در پا می کشد

لاجرم چون زلف او در پیچ و تاب افتاده ایم

آب چشم ما به هر سو رو نهاده می رود

آفتاب لطف او بنواخت ما را از کرم

روشن است احوال ما بر آفتاب آفتاده ایم

سید رندیم و با ساقی حریفی می کنیم