آفتاب لطف او بنواخت ما را از کرم

لاجرم چون زلف او در پیچ و تاب افتاده ایم

آب چشم ما به هر سو رو نهاده می رود

ما چنین تشنه ولی در غرق آب افتاده ایم

روشن است احوال ما بر آفتاب آفتاده ایم

سید رندیم و با ساقی حریفی می کنیم

بر در میخانه مست و بی حجاب افتاده ایم