روشن است احوال ما بر آفتاب آفتاده ایم

آب چشم ما به هر سو رو نهاده می رود

ما چنین تشنه ولی در غرق آب افتاده ایم

آفتاب لطف او بنواخت ما را از کرم

سید رندیم و با ساقی حریفی می کنیم

بر در میخانه مست و بی حجاب افتاده ایم

بر سر کوی محبت ما و چون ما صد هزار