بسته سلسله زلف پریشان خودم

در نظر آینه می آرم و خود می نگرم

عاشق روی خود و واله و حیران خودم

مو به مو با همه خلق مرا پیوند است

نفسم آب حیاتی به جهان می بخشد

خضر وقت خودم و چشمه حیوان خودم

سید و بنده و محبوب و محب خویشم