وقت آمد که ز عشقت ره دیگر گیرم

گر حجابی است میان من و تو جان عزیز

حکم فرما که روانش ز میان برگیرم

مدتی شد که ره عقل همی پیمایم

همچو سید به سراپرده میخانه روم

ترک این زهد ریائی مکدر گیرم