درد دلم دوا بود از تو دوا نمی خوهم

من به خدا که از خدا غیر خدا نمی خوهم

ساکن خلوت دلم بر در گل چرا روم

شاه جهان جان منم نان چو گدا نمی خوهم

بر سر دار عشق او تا که قدم نهاده ام