راه صواب می روم ملک ختا نمی خوهم

سفره صفت برای نان حلقه به گوش کی شوم

از طبق زرینه خوان ابا نمی خوهم

از خط و از خطای تو خطه ما مقدس است

مال وبال خواجه است گشته به مال مبتلا

گر تو بلا همی خوهی بنده بلا نمی خوهم

نکته عشق خوانده ام از ورق کتاب حق