غم ندارم گر طلسم صورتم دیگر شود

ور بمیرد بنده بیچاره ای سلطان را چه غم

گر نماند آینه آئینه گر را عمر باد

ور نماند سایه ای خورشید تابان را چه غم

گنج معنی یافتم ز افلاس یاران را چه غم

باده وحدت به شادی نعمت الله می خوریم

از خمار کثرت و معقول ، مستان را چه غم