باده وحدت به شادی نعمت الله می خوریم

ور نماند سایه ای خورشید تابان را چه غم

غم ندارم گر طلسم صورتم دیگر شود

گنج معنی یافتم ز افلاس یاران را چه غم

از خمار کثرت و معقول ، مستان را چه غم