ناظر اویم و منظور من اندر نظر است

خاطرم یافت چنین بزم و در افتاد دلم

دوش دلدار کرم کرد دلم را بنواخت

باز امروز در آن رهگذر افتاد دلم

نور چشمست که روشن نظر افتاد دلم

پرده دل که حجاب دل و دلدارم بود

خوش بر افتاد از آن رو که بر افتاد دلم