خوش بر افتاد از آن رو که بر افتاد دلم

ناظر اویم و منظور من اندر نظر است

نور چشمست که روشن نظر افتاد دلم

پرده دل که حجاب دل و دلدارم بود

سید ما خبری گفت ز حال دل خویش

زان خبر مست شد و بی خبر افتاد دلم