چشم سرمست خوشش جام میم می بخشد

شادی ساقی باقی به صفا می نوشم

بر من عاشق سرمست حلال است مدام

درد دردی که به ازصاف دوا می نوشم

نه شرابی که تو گوئی که چرا می نوشم

جرعه ای نوش نکردی ز می لعل لبش

تو چه دانی که من این می ز کجا می نوشم