نه شرابی که تو گوئی که چرا می نوشم

بر من عاشق سرمست حلال است مدام

درد دردی که به ازصاف دوا می نوشم

چشم سرمست خوشش جام میم می بخشد

جرعه ای نوش نکردی ز می لعل لبش

تو چه دانی که من این می ز کجا می نوشم

توبه کردم که دگر توبه نخواهم کردن