گر خدا عمر دهد می ابدا می نوشم

جرعه ای نوش نکردی ز می لعل لبش

تو چه دانی که من این می ز کجا می نوشم

توبه کردم که دگر توبه نخواهم کردن

نعمت اللهم و با ساقی سرمست حریف

باده از صدق و نه از روی و ریا می نوشم