یک سر موی تو هرگز به دو کان نفروشم

سر کویت به همه ملک جهان نفروشم

خود جهان چیست غمت را به جهان نفروشم

من که سودا زده زلف پریشان توام

برو ای عقل که من مستم و تو مخموری

زر چه باشد برو ای خواجه به جان نفروشم

دردی درد تو جانا نفروشم به دوا