زر چه باشد برو ای خواجه به جان نفروشم

من که سودا زده زلف پریشان توام

یک سر موی تو هرگز به دو کان نفروشم

برو ای عقل که من مستم و تو مخموری

دردی درد تو جانا نفروشم به دوا

جرعه می به همه کون و مکان نفروشم

جان و دل دادم و عشق تو خریدم به بها