در کوی خرابات مغان مست و خرابم

زنهار مگو خواجه که من آن نتوانم

سریست مرا در سر و با کس نتوان گفت

دردیست مرا در دل و درمان نتوانم

بودن نفسی بی می و مستان نتوانم

در دیده من نقش خیال رخ سید

نوریست که پیدا شده پنهان نتوانم