ترک آن قامت و بالاش نگویم به بلا

وز کمالش همه تن لطف و وفا می بینم

نه به خود می نگرم صنع خدا تا دانی

بلکه من صنع خدا را به خدا می بینم

گرچه از قامت و بالاش بلا می بینم

مردم دیده ما غرقه به خون نظرند

هر طرف می نگرم چشمه لا می بینیم