گر نباشد صومعه ، میخانه خود جای منست

من که پرگار ویم بر گرد گردان می روم

سایه نور خدایم می روم از جا به جا

یا چو خورشیدی که در عالم بدینسان می روم

پادشاهم هر کجا خواهم چو سلطان می روم

ناله زارم شنو کاین ناله درد دل است

درد دل بردم بسی این دم به درمان می روم