بلبل مستم روان سوی گلستان می روم

گوئیا من جامم و در دور می گردم به عشق

لب نداده بر لب دلدار بوسان می روم

الصلا ای عاشقان با من که همره می شود

جام می شادی جان نعمت الله می خورم

با حریفان خوش روان در خلوت جان می روم