گفتا نه گفتنیست سخن گر چه محرمی

تا دید محتسب که سبو می کشد به دوش

احوال شیخ و قاضی و شرب الیهودشان

کردم سوال صبحدم از پیر می فروش

درکش زبان و پرده نگه دار و می بنوش

ساقی بهار می رسد و وجه می نماند

فکری بکن که خون دل آمد ز غم به جوش