ما لب خود را به آب زندگانی شسته ایم

تا گلی از گلستان وصل جانان دیده ایم

زاهد بیچاره مسکین به عمر خود ندید

آنچه ما از جرعه ای جام شرابی دیده ایم

تا لب جامی به کام جان خود بوسیده ایم

نعمت الله ساقی و ما عاشقان باده نوش

عاشقانه جام می شادی او نوشیده ایم