ساکن میخانه ایم و عشق می ورزیم فاش

بر امید وعده دیدار او استاده ایم

ما به بدنامی اگر چه ننگ خلق عالمیم

جز به نام صانع بی چون زبان نگشاده ایم

فارغ از پیر و مرید وخرقه و سجاده ایم

نعمت اللهیم و در اقلیم عالم مهروار

بر در و دیوار و بام خاص و عام افتاده ایم