تاکه در بند سر زلف تو دل دربند است

شعر بیزیست که زان خاک درت ریخته ایم

به خیالی که خیال تو نگاریم بچشم

هر زمان نقش خیالی ز نو انگیخته ایم

با تو پیوسته و از غیر تو بگسیخته ایم

گوشه خلوت میخانه مقامی امن است

ما از این خانه از آن واسطه بگریخته ایم