ما غرق محیطیم نجوئیم دگر آب

موجیم که در بحر به یک جای نیائیم

در صومعه سینه ما یار مقیمست

ما از نظرش صوفی صافی صفائیم

ای بر لب ساحل تو چه دانی که کجائیم

مائیم که از سایه گذشتیم دگر بار

ما سایه نجوئیم همائیم همائیم