تا بود بر این بوده و تا هست برآنیم

هر کس به جمال و رخ خوبی نگرانند

در آینه خویش به خود ما نگرانیم

از ما به همه عمر یکی مور نرنجید

هر یار که بینیم که او قابل عشقست

حسنی بنمائیم و دلش را بستانیم

رندان سراپرده ما عاشق و مستند