هر یار که بینیم که او قابل عشقست

در آینه خویش به خود ما نگرانیم

از ما به همه عمر یکی مور نرنجید

تا بود بر این بوده و تا هست برآنیم

حسنی بنمائیم و دلش را بستانیم

رندان سراپرده ما عاشق و مستند

ما سید رندان سراپرده از آنیم