گر چه خون می چکد از شیوه چشم سیهش

من همان به که از او نیک نگه دارم دل

که بد و نیک ندیده ست و ندارد نگهش

بوی شیر از لب همچون شکرش می آید

چارده ساله بتی چابک شیرین دارم

که به جان حلقه به گوش است مه چاردهش

از پی آن گل نورسته دل ما یا رب