چشم ما بی آبروئی کی گذارد نور چشم

هر دمی نقش خیالی می نگارد نور چشم

هر نفس شکلی دگر از نو برآرد نور چشم

این چنین خوناب دل کز چشم ما گشته روان

چون خیال اوست هر نقشی که آید در نظر

لاجرم بر پرده دیده نگارد نور چشم

چشم مستش دل ز عیاران عالم می برد