مردم گوشه نشین را خود چه آرد نور چشم

چون خیال اوست هر نقشی که آید در نظر

لاجرم بر پرده دیده نگارد نور چشم

چشم مستش دل ز عیاران عالم می برد

نعمت الله نور چشم مردم بینا بود

این چنین نوری به مردم می سپارد نور چشم