مانند سفره حلقه به گوشی برای نان

ای نفس شوخ چشم مرو در قفای نان

جانت مده به باد هوا در هوای نان

بگشاده ای چو کاسه دهان در خیال آش

بهر دو نان مرو بر دونان و شرم دار

حیف است کآبروی فروشی بهای نان

آدم برای دانه گندم بهشت هشت