تو بازخر به نان جو ای مبتلای نان

بهر دو نان مرو بر دونان و شرم دار

حیف است کآبروی فروشی بهای نان

آدم برای دانه گندم بهشت هشت

هر هشت خلد و شش جهت و پنج حس تو را

گردد مطیع اگر بدهی یک دو تای نان

دل را شراب ده که همین است دوای دل