در خرابات فنا بالا نشین

چشم ما روشن به نور روی اوست

خوش بیا بر دیده بینا نشین

سر بنه در پای خم رندانه وار

گرد نقطه مدتی کردی طواف

دایره گر شد تمام از پانشین

گر نیابی همدمی و محرمی