که تا چو بلبل بی دل کنم علاج دماغ

سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ

به جلوه گل سوری نگاه می کردم

که بود در شب تیره به روشنی چو چراغ

چنان به حسن و جوانی خویشتن مغرور