برو سید مجو درمان که کارت از دوا بگذشت

روا باشد اگر سازم درون دیده جای تو

چو بلبل زار می نالم گل وصل تو می جویم

چو غنچه با دل پر خون همی جویم هوای تو

به غیر از دردی درت نباشد خود دوای او