که در کمینگه عمرند قاطعان طریق

دریغ و درد که تا این زمان ندانستم

که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق

به مامنی رو و فرصت شمر غنیمت وقت

بیا که توبه ز لعل نگار و خنده جام

حکایتیست که عقلش نمی کند تصدیق

اگر چه موی میانت به چون منی نرسد