گر حضوری بایدت آنجا بجو

ما به دست زلف او دادیم دل

در سر ما مایه سودا بجو

در عدم ما را حضوری بس خوش است

هر چه می بینی از او دارد نصیب

نعمت الله از همه اشیا بجو