گدای حضرت او شو که شاه عالمی گردی

هوای خویشتن بگذار اگر داری هوای او

بیا و دردی دردش به شادی روی ما درکش

که خوش دردیست درد دل که آن باشد دوای او

همه باشد گدای تو اگر باشی گدای او

اگرچه مختصر باشد به نزد او همه عالم

فقیرانه فدا گردم ، فدای که ، فدای او