خوش درین دریا نشین و وصف یاران را مگو

گر به کفر زلف او ایمان نداری همچو ما

دم مزن گر مومنی ای یار من آن را مگو

آب چشم ما به هر سو رو نهاده می رود

ذوق ما داری بیا با جام می یک دم برآر

پیش می خواران مرو اسرار مستان را مگو

نعمت الله را بجو و حال خود با او بگو