خیال عقل و عشق او هوای ذره و خورشید

رهاکن گوشه خلوت بیا در کنج میخانه

طلب کن عشق سرمستی که او ساقی یارانست

چه میجوئی ز عقل آخر که حیرانست و دیوانه

کمال علم و وصل او حدیث شمع و پروانه

مرید پیر خمارم خم میخانه می نوشم

به نزد من چو من رندی چه باشد جام پیمانه